ProgressNation schreefLa Rocca volk is iets speciaals. Maar men weet ook wat men in La Rocca kan verwachten, omdat men altijd trouw gebleven is aan zijn concept (in tegenstelling tot Cherry en consoorten). Alhoewel ze soms ook de commerciële kant neigen op te gaan. Kan bv. niet begrijpen wat een David Guetta in La Rocca komt doen. In mijn ogen is die bijna even plat als Regi. En toch durft men zelfs op StuBru al keer een set van hem de ether insturen. Terwijl progressive altijd een stiefmoederlijke behandeling gekregen heeft, en in hetzelfde hokje geplaatst werd met de platte Hollandse smurfentrance. Maar Dada Life "Fun Fun Fun" (wat toch wel commercieel is in mijn ogen) hoor je dan om de haverklap. Is dat dan niet plat?
En toch is uitgaan zoals wij kennen ook niet alles. Heb de laatste jaren ook mijn ogen geopend. Door o.a. vrouwelijke collega op het werk. Ze gaat al uit in La Rocca van in het begin. Maar nu begint ze het gevoel te krijgen dat ze daardoor het echte leven gemist heeft en ze veel te laat volwassen is geworden.
Ze is nu 36-37 jaar en heeft niets. Geen relatie (ziet er nochtans ok uit), geen kinderen, geen huis, weinig spaargeld (als je gans weekend uitgaat en dan nog eens de laatste nieuwe collectie kleding wil), ouders verloren. En dan komen de depressies. Altijd geleefd voor het weekend, en nu begint ze zich te oud te voelen om uit te gaan ... Maar heeft ze ook het gevoel dat het te laat is om nog een "normaal gezinsleven" te beginnen. Kortom ze heeft geen doel meer (vroeger was dit het weekend).
Toch wel iets waar ik ook ben beginnen bij stilstaan de laatste maanden.
En dan ook nog ... we hebben de scene weten opkomen (was 7-8 jaar toen new beat opkwam, iedereen in de klas liep rond met smileys). Het was iets volledig nieuw. Voor de jongeren van nu is het een genre zoals een ander. Het nieuwe is er af. Af en toe komt er een keer een subgenre dat enkele maanden een hype is. Tegenwoordig is het ook vooral recyclage net zoals bij rock en pop. Dan weer eens iets wat trager, dan terug wat harder,...
Ja hier kan ik me ook wel in vinden, ben ook een hele poos blijven hangen in het Cherry gebeuren en toen het vanaf midden 2004 zwaar bergaf is beginnen gaan was/is dat toch zwaar aanpassen.
Heb wel veel leuke dingen gemist daardoor (niet dat de weekends daardoor ni leuk waren :mrgreen: ), maar toch valt moeilijk uit te leggen.
Je hebt als het ware terug moeten leren 'normaal' leven, iets wat hier nog steeds niet volledig gelukt is.
Vroeger had je natuurlijk ook meer scene's en hun volgers, je had echte cherry moon aanhangers die als het ware bijna niets van andere discotheken moesten weten. Stickers op de auto's, tshirts, tattoo's etc... Er was ook meer een familiegevoel als nu (al zal dat ook wel komen door het ouder worden waarschijnlijk). De dag van vandaag lopen ze rond met tshirts van Puta madre, 69, bikkembergs enzoverder. Niet dat ik me daar altijd zó veel aan stoor, maar het duid gewoon op verandering van de uitgaanscultuur.
Oké ja je hebt nog goede clubs, maar daar draaien ze niet de muziek die ik wil horen en het volk is er ook niet echt dat. Wat me ook meer opvalt is dat ik minder en minder 'schrale' mensen tegenkom ook en dat nuchtere mensen minder van elkaar en van die mensen kunnen hebben (had ik hierboven ook wel al ergens gelezen denk ik).
U hate it or U love it, but Cherry Moon was my life !
