Het was wel degelijk één en twee euro per stuk, MAAR dit is enkel voor vinyls zonder nummers op. Waar wel een nummer op staat is het de helft van de prijs. De meeste van deze vinyls liggen in de kelder, maar een groot deel ligt ook nog boven in de bakken. Met zo'n speciaal soldenweekend zou het inderdaad handig zijn deze te scheiden, maar ik begrijp wel dat dit onbegonnen werk is voor een eenmanszaak. Ik dacht ook eerst dat de prijs er met de natte vinger is opgeplakt afhankelijk van uwe smoel, maar als je rekening houdt met die nummers op de achterkant kom je ongeveer wel uit op het bedrag dat je voor ogen hebt. Uiteindelijk moet je wel veel geluk hebben om een paar echte klassiekers te vinden tussen die van één en twee euro, maar ieder jaar vis ik er zo nog wel een paar uit. Ook aan die genummerde vinyls zijn goeie zaken te doen. Gisteren de Wall-e nog eens 13 klassiekers armer gemaakt voor een schamele €59. Alles bij elkaar komen ze misschien wel aan 60.000 stuks, maar dat maakt me geen reet uit; zolang er maar deftig materiaal tussen te vinden is. En hoewel de meeste klassiekers in de kelder zitten, amuseer ik mij toch altijd kostelijk door nog eens te snuffelen in die stoffige bakken. Daar kan geen enkel onlineshopke aan typen. Nu het legendarische USA Import het loodje heeft gelegd is deze zaak nog één van de weinige lichtpunten in een zielloze digitale muziekwereld.
