Tja, de Rumba...
Over tegenstrijdige gevoelens gesproken...
Ik heb er ook uren gesleten, en bijzonder schone uren daarenboven, maar er stak en steekt me zoveel tegen aan die plek wat mij betreft... Toch zal dat die mooie momenten niet doen vervagen hoor.
Het is inderdaad een zaaltje dat je kan afhuren, vandaar dat er ook de meest diverse genres geprogrammeerd worden/ werden, van organisatoren van de meest diverse pluimage (met gedurende de week ook danscursussen). Dikwijls ook met buitenlandse gasten met enige naam. Daarnaast organiseert uitbater Guy zelf dingen in zijn zaak, dikwijls een beetje meedrijvend op de trends van de periode.
Zelf kwam ik er voor het eerst halverwege de jaren negentig. Toen was het inderdaad een broedplek voor (deep) house. Na een paar jaar trokken we er steeds met een hoop naartoe op zondagavond - dat was het begin van de studentenweek - en hoewel het er dan dikwijls niet zo druk was (steeds dezelfden he), was de sfeer erg familiair, gemoedelijk, dopey en warm. Voornoemde Wimmeke deed er onder andere Sunshine op de dag des Heren.
Op dat ogenblik stond de bar overigens aan de overzijde en was er naast de deejaybooth een podiummeke met gordijn. Dat is dan later omgegooid. De betegelde dansvloer is er trouwens eentje waar naarmate de nacht vordert, je voeten steeds vaster tegen plakken. Op een gegeven moment dacht Guy eraan om een tweede zaal te openen, hetgeen hij ook deed, maar dat leek eerder op een badkamer zonder wasgelegenheid maar met een deejaytafel in. Of een washok of zo. Dat heeft nooit succes gehad en is dan uiteindelijk ook gewoon een washok of bergingsruimte geworden.
Heel wat Leuvense house-organisaties passeerden ooit wel in de Rumba: Got To Be Funky, Deep House Extra, Touché, Mood Club, ..., er zijn er heel wat die ik nog vergeet. Zelf heb ik er met vrienden ook nog wat gedaan.
De affiches van Guy zijn inderdaad legendarisch. Het is een ongelooflijk uitgemolken idee, maar hij bleef/ blijft volharden in dat principe van logo's van bekende merken om te photoshoppen naar titels van feestjes of naar 'Rumba & Co' (zelf heb ik daar dus nooit wat aan gevonden). Guy heeft overigens een eigen drukkerij, dus dat kan wel helpen wanneer je 't over promotie hebt. Ik herinner me toch dat hij eenmaal een brief van een advocaat van een grote firma heeft gekregen naar aanleiding van een affiche van een nieuwjaarsfeest...
Tja, Guy is me uiteraard wel een figuur... Een beetje tragisch, meestal erg joviaal en hoe dan ook apart. Wanneer je 'm soms over de Oude Markt zag paraderen met zijn korte broek, sandalen en warrige, soms haast verwilderde blik, had je hem evengoed voor een soort dorpsgek kunnen houden. Hij zit steeds boordevol ideeën, maar ondanks al zijn ervaring blijft hij de eeuwige dilettant. Het voorbeeld van die tweede zaal zegt al veel. Inderdaad, hij investeert redelijk wat in zijn zaak, maar doet dat mijns inziens niet helemaal op de goede manier. Het blijft altijd bij een beetje "bepleisteren" - ik bedoel dan simpelweg niet ten gronde de pijnpunten van de zaak aanpakken.
En het grootste daarvan blijft het geluid. Hemeltergend. En dan beperk ik mij niet uitsluitend tot hetgeen er uit de boxen komt, maar ook de muziekinstallatie achter de booth. Ja, er zijn deejays die dit aspect een goede reden vinden om er niet meer te komen draaien. Guy zelf praat dat dikwijls goed door te verwijzen naar de geluidsnormen van de stad Leuven. Wat iedereen ook weet is dat hij de boel (hoofdversterker) nooit of zelden openzet. Erger was het wanneer hij daarmee het verloop van een avond gang manipuleren. Het gebeurde wel eens dat de deejays die tot twee uur draaiden, aan de gang waren met het volume op een erg bedroevend pitje, totdat Remko - lokale, Leuvense house ster die veel met Guy werkte - overnam en Guy plots alles omhoog trok. Erg onaangenaam. In ieder geval had hij onmiddelijk geld moeten pompen in de geluidsvoorziening - en dan bedoel ik het ganse plaatje - en dan had hem dat nog kosten op de lange termijn gespaard ook.
Daarover gesproken: wees er maar zeker van dat Guy ook altijd het grootste rendement wil halen uit zo weinig mogelijk kosten. Natuurlijk is dat een basisprincipe van een enterpreneur, maar bij het nemen van halfslachtige of niet voldoende uitgedachte beslissingen kan zoiets niet slagen. En dat leek mij dikwijls een probleem met Guy. Let wel, da's mijn persoonlijk gedacht en ere wie ere toekomt, hij blijft ondertussen toch maar aanwezig in het Leuvense feestaanbod. Chapeau alvast daarvoor.
En ondanks die minpunten blijft het een kot waar wij als vriendenkring komaf maakten met de mooie idealen en opvoeding die we van thuis uit meegekregen hadden en deze vervingen door de Religie Van Het Eeuwigdurende Feest. Hier verkondigden we het woord en het woord was "braften".
Eenmaal waren we blijven braften in de Rumba tot een uur of acht. Het was een maandagmorgen in januari (1996, 1997?) en we waren - ondanks het einde van het feest - zodanig uitgelaten dat we met vijf in een auto zijn gekropen en besloten om naar de Ardennen te rijden. Waarom? Daar had niemand op dat ogenblik een sluitend antwoord op maar voor we er erg in hadden, zaten we bij een bakker in Malmédy koffiekoeken te eten. Even laten stonden we, nog steeds in ons bezwete, bebierde en bebrafte feestplunje, op de "Barak Frituur", onszelf verwensend omwille van dit debiele idee, want het was inmiddels -12° C en daarmee een van de koudste dagen van die winter...
Er was hier in een post ook sprake van de Antalya, maar wie herinnert zich nog dat vettig frituurke op de andere hoek van dat steegje? Vettig is in deze dan nog een behoorlijk understatement. We hebben hier van dronkenschap ooit een tuinstoel naar de vaantjes geholpen (met volle gewicht in laten zakken zodanig dat de plastic poten onderuit schoven en afbraken) waarna we voor een tierende bazin door het venster van het toilet gevlucht zijn - jaja gangsta style -, terug veilig de Rumba in!
En meer van dit soort ongein...
Tja, de Rumba...
