Hey,
Ben der gisteren gaan eten sé. In den Bel Air. Waar is den tijd dat ik op den box stond en Olivier Pieters The Age Of Love op legde. Ik was gisteren even nostalgisch, en omdat er bijzonder weinig volk was, heb ik even in de zaak rondgelopen. Vele dingen zijn er nog, andere dingen zijn verdwenen. Sinds de installatie van die robot ben ik niet meer gegaan.
Wie show wilt, valt de prijs goed mee om daar eens een menuke te gaan proeven. Spijtig dat de koks geen echte japanners zijn (de eigenaar zou dat wel zijn, maar ook dat betwijfel ik) en voor de rest is het voedsel eerder voor onze westerse tong gemaakt. (maw weinig japans aan).
Meer info