Vroeger was CdA mijn buitenverblijf.
Heerlijke nachten beleefd met residents Kenneth Cop & Bert, Smos & Baby Bee en op de vrijdagse concepten.
Waar is de tijd met de Food-nachtjes (remember DJ Sneak die de keet mocht uitroken nadat Raoul het boeltje in de fik had gestoken), de technofeestjes met o.a. Dave Angel (een passage die ik nooit zal vergeten), en nog véél meer.
Uren zitten zeveren in de kerkstoeltjes in de gang vanvoor, hilarische momenten aan de riddertafel en aan de tafels op het (inmiddels 'gerestylede' balkon).
Als ik er nu kom, herken ik er niks meer van. De stompende housemuziek heeft plaats gemaakt voor minimal, tech-house en andere genres waar ik me persoonlijk niet in kan vinden. Ook de sound (kwaliteit) is niet meer wat het vroeger was, en ook het volk dat er nu rondhangt heeft lang niet meer het decadentiegehalte van weleer.
Ochja, er zijn nog andere plekken waar dit nog wél bestaat, al zeg ik dat met pijn in het hart, for sure...
8)
En daarbij: ook hier gaat dat verhaaltje van smaken en kleuren weer op.
